Rijmgein.nl

Graphics by Loes

Regen

Categorie: Verdrietige gedichten
Geschreven door:  - Ingezonden op: 3-10-2013 20:35

De regen kuste mijn gezicht

en streelde zacht mijn keel

Ik telde geen druppels, nu niet meer

het waren er te veel

De wind fluisterde in mijn oor:

"Huil maar bij mij, daar ben ik voor"

Mijn tranen gleden langs mijn kin

Ook al wist ik, huilen had geen zin

Er was niemand die me kon horen

Ik wilde ze er niet mee storen

Ik werd omarmt door de ijskoude wind

en door de ijskoude regen verblind

Ik liet ze begaan, want dit voelde fijn

de regen en wind verzachtten de pijn

 mijn ogen gesloten, en mijn gezicht naar zuidoost 

met de regen en wind, als mijn enige troost

 

Waardering: 
Er is 7 keer op dit gedicht gestemd.

Wat vindt u van dit gedicht?

Geef nu uw waardering voor dit gedicht: