Gedicht "Mijn harde leven"
Categorie: Verdrietige gedichten
Geschreven door: Newlife - Ingezonden op: 9-1-2006 3:31
Hard is het leven in deze maatschappij.
Kijk maar is het leven van die, van mij.
Als ik er op terug kijk, word ik niet blij.
Al heel vroeg, op een aardig jonge leeftijd.
Was het, het slechte pad, van hier tot en met.
Die ik koos, ik, ik tegen de regels van, de wet.
Het waren tijden die mij niet konden verblijden.
De cellenblokken waren ook niet te vermijden.
Veroordelingen waren best zware tijden.
Ik werd achttien en opeens was ie daar.
De man in me leven die me even,
hoop kon geven, Op een beter leven,
waarvan ik dacht dat hij me die kon geven.
het mocht echter niet zo zijn, het werd geweld.
dat hij me zo’n vijf jaar kon geven, uiteindelijk.
Het was het huiselijk geweld dat me leven beheerste.
Dit was niet fijn, was blij om van hem af te zijn.
Inmiddels 26 jaar toen kwam er een andere man.
Een man waar ik negen jaren een zwaar leven,
Mee mocht beleven, tijden van drugsgebruik, geweld,
Ontruimingen waren de rode draad in de laatste
negen jaren, van mijn leven.
Zware tijden gingen me leven voorbij,
Nee, een gelukkig leven mocht ik niet beleven.
De jaren gingen mij voorbij
Dat is een beetje wel mijn leven
Maar sinds ruim een jaar, ben ik veranderd.
Ik heb geleerd van mijn fouten, het is niet anders.
Ik laat het verleden helemaal achter mij.
Ik kijk in de toekomst, dat maakt me blij.
Ik weet niet of voor mij geluk is weg gelegd.
Maar het zijn de grenzen die ik heb, verlegd.
Die me heel veel hoop kunnen geven.
Om een beetje geluk mee te kunnen, beleven.
Ik heb geen spijt van mijn verleden.
Maar ik gun niemand het leven.
Dat ik ooit heb mogen, beleven.
Waardering: 
Er is 43 keer op dit gedicht gestemd.
Wat vindt u van dit gedicht?
