Rijmgein.nl

Graphics by Loes

Kanker

Categorie: Ziek zijn...
Geschreven door:  - Ingezonden op: 13-5-2008 15:09

Na regen komt zonneschijn.

Hoe is dat dan mogelijk want het enige wat ik voel ik pijn.
Steeds weer wordt dezelfde film in mijn hoofd afgespeeld,
herinneringen waarbij lief en leed wordt gedeeld.
Hoe kan een rotziekte zoveel pijn geven,
waarbij de slachtoffers blijven streven.
Hoe kan er in een leven zoveel gebeuren,
terwijl anderen al over een gebroken nagel lopen te zeuren.
De sterksten die de moed niet verliezen,
krijgen de dood voor de kiezen.
Juist de mensen die positief in het leven staan,
hebben geen kans op een wonder en gaan eraan.
De zin van het leven is het enige wat je ervan leert,
toch leer ik liever niks en blijven mijn familie en vrienden ongedeerd.
Het enige wat nog over blijft is tijd,
als je er niet van geniet krijg je achteraf spijt!

Waardering: 
Er is 192 keer op dit gedicht gestemd.

Wat vindt u van dit gedicht?

Geef nu uw waardering voor dit gedicht: